تاریخ ۱۰۷ ساله
دانشگاه خوارزمی ریشه در تأسیس «دارالمعلمین مرکزی» در سال ۱۲۹۷ دارد؛ نهادی پیشگام که با هدف تربیت علمی معلمان شکل گرفت و به یکی از نخستین پایههای آموزش عالی نوین ایران تبدیل شد.
این مؤسسه در ادامه مسیر تاریخی خود با عنوان «دارالمعلمین عالی» توسعه یافت و در سال ۱۳۱۱ فعالیتش را در باغ نگارستان گسترش داد. سپس با نام «دانشسرای عالی»، نقش مهمی در تربیت دبیران، استادان و چهرههای علمی و فرهنگی کشور ایفا کرد.
دانشسرای عالی پس از دورهای پیوند سازمانی با دانشگاه تهران، در دهه ۱۳۳۰ استقلال سازمانی خود را بازیافت و مرحله تازهای از توسعه علمی را آغاز کرد. این نهاد در سال ۱۳۵۳ به «دانشگاه تربیت معلم» ارتقا یافت و دامنه فعالیتهای آموزشی و پژوهشی آن بهتدریج گسترش پیدا کرد.
در سال ۱۳۹۰، نام «دانشگاه خوارزمی» برای این دانشگاه برگزیده شد؛ نامی برگرفته از میراث علمی محمد بن موسی خوارزمی. دانشگاه امروز با دو پردیس تهران و کرج، ادامهدهنده بیش از یک قرن فعالیت علمی، آموزشی و فرهنگی است.
این روایت تاریخی بر پایه سالنامهها، اسناد اداری، تصاویر و منابع تاریخی دانشگاه بازخوانی و مستند شده است؛ میراثی که از دارالمعلمین مرکزی آغاز شده و در دانشگاه خوارزمی امروز تداوم یافته است.
|
